Bahagian Tangkapan dan Defisit Persekutuan: Analisis Fiskal bagi Pengurusan Perikanan AS

Gambaran Keseluruhan

Laporan ini menyiasat implikasi fiskal bagi kerajaan persekutuan AS terhadap peralihan perikanan komersial daripada sistem pengurusan tradisional kepada bahagian tangkapan (juga dikenali sebagai Kuota Perikanan Individu atau Program Keistimewaan Akses Terhad). Persoalan utama adalah sama ada bahagian tangkapan mewakili pelaburan awam yang kukuh dengan mengukur kesan potensinya terhadap defisit persekutuan menggunakan analisis Nilai Kini Bersih (NPV).

Kesan NPV Kajian Kes

~$165 juta

Anggaran pengurangan defisit persekutuan daripada penukaran perikanan yang dikaji.

Unjuran Berskala

$890 juta - $1.24 bilion

Potensi pengurangan defisit NPV jika 36 daripada 44 perikanan persekutuan mengguna pakai bahagian tangkapan.

Pendorong Fiskal Utama

1. Peningkatan Keuntungan Nelayan & Hasil Cukai
2. Pemulihan Kos daripada Peserta

1. Pengenalan

Pengurusan bahagian tangkapan memperuntukkan keistimewaan untuk menuai sebahagian daripada Jumlah Tangkapan Dibenarkan (TAC) yang ditentukan secara saintifik bagi sesuatu perikanan kepada individu atau kumpulan. Walaupun dipromosikan untuk kelestarian ekologi dan ekonomi—mengurangkan penangkapan berlebihan dan meningkatkan hasil per kapal—kesan langsungnya terhadap kewangan kerajaan kurang dikaji. Kertas kerja ini mengisi jurang tersebut, menganalisis kesan belanjawan dalam konteks usaha pengurangan defisit yang semakin meningkat.

Konteks Utama: Peralihan ini selalunya melibatkan perubahan ekonomi, termasuk potensi penyatuan pekerjaan dan perubahan pendaratan di pelabuhan, mewujudkan pemenang dan yang rugi di peringkat tempatan (Branch, 2008; Costello et al., 2008).

2. Metodologi

Kajian ini menggunakan analisis kontrafaktual perbandingan, menilai perikanan di bawah kedua-dua senario pengurusan bahagian tangkapan dan pengurusan tradisional.

2.1 Analisis Nilai Kini Bersih

Kesan fiskal teras dikira sebagai perbezaan dalam kedudukan belanjawan persekutuan bersih antara kedua-dua rejim pengurusan, didiskaun kepada nilai kini.

2.2 Kerangka Perbandingan

Bagi setiap perikanan, analisis membina dua senario selari: satu mengandaikan pengurusan bahagian tangkapan dan satu lagi mengandaikan pengurusan tradisional (menggunakan alat seperti kemasukan terhad, kawalan usaha, dan TAC), tanpa mengira keadaan sebenar semasa perikanan tersebut.

3. Penemuan & Keputusan Teras

3.1 Analisis Kajian Kes

Analisis terhadap dua perikanan bahagian tangkapan sedia ada dan dua perikanan yang diurus secara tradisional menganggarkan potensi pengurangan defisit persekutuan gabungan sebanyak kira-kira $165 juta dalam NPV selepas penukaran kepada bahagian tangkapan.

3.2 Pendorong Kesan Fiskal

Pengurangan defisit berpunca daripada dua mekanisme utama:

Peningkatan Hasil Cukai: Bahagian tangkapan cenderung meningkatkan keuntungan nelayan (melalui peningkatan kecekapan dan penstabilan hak tangkapan), membawa kepada pembayaran cukai pendapatan peribadi dan korporat yang lebih tinggi kepada kerajaan persekutuan.
Pemulihan Kos: Di bawah Akta Magnuson-Stevens, program bahagian tangkapan diwajibkan untuk memulihkan kos pengurusan daripada peserta, mengurangkan perbelanjaan pentadbiran persekutuan berbanding perikanan yang diurus secara tradisional.

3.3 Unjuran Kebolehskalaan

Dengan membuat ekstrapolasi daripada kajian kes, analisis mencadangkan bahawa jika 36 daripada 44 perikanan persekutuan AS mengguna pakai bahagian tangkapan, defisit persekutuan boleh berkurangan dianggarkan $890 juta hingga $1.24 bilion dalam NPV. Unjuran ini menyerlahkan potensi kebolehskalaan yang ketara bagi perubahan dasar ini.

4. Kerangka & Analisis Teknikal

4.1 Model Matematik

Persamaan asas untuk mengira kesan bersih terhadap defisit persekutuan bagi satu perikanan ialah:

$\Delta \text{Defisit} = (R_{cs} - C_{cs}) - (R_{tm} - C_{tm})$

Di mana:

$R_{cs}$, $C_{cs}$: Hasil dan Kos Persekutuan di bawah Bahagian Tangkapan.
$R_{tm}$, $C_{tm}$: Hasil dan Kos Persekutuan di bawah Pengurusan Tradisional.

Kesan per-perikanan ini kemudiannya dikumpulkan dan didiskaun kepada Nilai Kini Bersih:

$\text{Kesan NPV} = \sum_{t=0}^{T} \frac{\Delta \text{Defisit}_t}{(1 + r)^t}$

di mana $r$ ialah kadar diskaun dan $T$ ialah ufuk masa analisis.

4.2 Contoh Kerangka Analisis

Senario: Menilai penukaran hipotesis "Perikanan A Atlantik Utara."

Garis Dasar (Pengurusan Tradisional): Anggaran hasil cukai persekutuan tahunan daripada keuntungan armada = $5 juta. Kos pengurusan persekutuan tahunan = $3 juta. Kedudukan persekutuan bersih tahunan = +$2 juta.
Intervensi (Bahagian Tangkapan): Unjuran peningkatan keuntungan 20% meningkatkan hasil cukai kepada $6 juta. Pemulihan kos 50% mengurangkan kos pengurusan persekutuan kepada $1.5 juta. Kedudukan persekutuan bersih tahunan = +$4.5 juta.
Kesan Tahunan: $\Delta = +$4.5 juta - +$2 juta = peningkatan +$2.5 juta setahun.
Pengiraan NPV: Diskaun aliran tahunan $2.5 juta ini selama 20 tahun pada kadar diskaun 3% untuk mendapatkan sumbangan perikanan kepada jumlah kesan NPV.

Contoh ringkas ini menggambarkan pendekatan pemodelan berasaskan pendorong yang digunakan dalam kajian ini.

5. Ulasan Kritikal Penganalisis

Pandangan Teras

Kertas kerja ini bukan sekadar tentang ikan; ia adalah pembungkusan semula dasar alam sekitar yang bijak sebagai langkah penjimatan fiskal. Penulis telah mengenal pasti tuas politik yang berkesan: membingkaikan bahagian tangkapan bukan sekadar sebagai alat ekologi tetapi sebagai instrumen pengurangan defisit. Dalam era pemerhati belanjawan yang ketat, ini mengalihkan perdebatan daripada "peraturan alam sekitar yang mahal" kepada "pelaburan kerajaan yang menguntungkan." Unjuran kesan NPV $1 bilion+ adalah penarik perhatian yang direka untuk mendapat sambutan dalam jawatankuasa peruntukan Kongres jauh lebih daripada metrik pemulihan stok yang pernah boleh.

Aliran Logik

Hujah ini elegan dari segi ekonomi tetapi bergantung pada rangkaian sebab-akibat yang kritikal: Bahagian Tangkapan → Peningkatan Keuntungan → Hasil Cukai Lebih Tinggi. Pautan pertama disokong dengan baik oleh literatur (contohnya, Costello, Gaines, & Lynham, 2008, dalam Science, menunjukkan bahawa ITQ menghentikan dan malah membalikkan keruntuhan perikanan). Walau bagaimanapun, terjemahan kepada penerimaan cukai persekutuan adalah kotak hitam. Kajian ini mengandaikan keuntungan keuntungan diterjemahkan secara langsung dan sepenuhnya kepada pendapatan korporat atau peribadi yang boleh dikenakan cukai, mengabaikan potensi perancangan cukai, pelaburan semula, atau struktur entiti lulus yang biasa dalam perikanan. Ia adalah andaian makroekonomi yang digunakan pada sektor mikroekonomi.

Kekuatan & Kelemahan

Kekuatan: Penggunaan metodologi NPV kewangan standard kepada dasar awam adalah kekuatan utama, menyediakan lingua franca untuk ahli ekonomi dan pembuat dasar. Kerangka kontrafaktual adalah kukuh. Pengenalpastian pemulihan kos sebagai pendorong fiskal langsung adalah tajam dan sering diabaikan.

Kelemahan Menonjol: Gajah dalam bilik ialah kesan pengagihan. Kertas kerja ini sekadar menyentuh "lebih sedikit pekerjaan sepenuh masa" dan anjakan pelabuhan tetapi benar-benar memisahkan kos sosial ini daripada kiraan fiskal. Jika penyatuan membawa kepada pengangguran serantau, peningkatan perbelanjaan persekutuan untuk faedah pengangguran atau geran pelarasan komuniti boleh menafikan keuntungan yang diunjurkan—kes klasik mengoptimumkan subsistem (belanjawan persekutuan) sambil memudaratkan sistem yang lebih luas. Kerja McCay et al. (1995) mengenai kesan sosial sistem kuota sangat kurang diberi perhatian di sini. Tambahan pula, unjuran kebolehskalaan adalah terlalu optimistik, mengandaikan lineariti di mana mungkin tiada.

Pandangan Boleh Tindak

1. Untuk Pembuat Dasar: Gunakan kajian ini sebagai titik permulaan untuk analisis kos-faedah sebenar yang menginternalisasikan eksternaliti sosial. Program perintis harus mewajibkan pemantauan sosioekonomi yang kukuh bersama-sama dengan penjejakan fiskal.
2. Untuk Penyokong: Pembingkaian fiskal ini berkuasa. Pasangkannya dengan kajian kes yang menunjukkan bagaimana keuntungan hasil di bawah bahagian tangkapan boleh membiayai dana ketahanan komuniti atau pembelian balik kuota berlebihan untuk mengurangkan kebimbangan ekuiti, seperti yang diterokai dalam evolusi pengurusan perikanan New Zealand.
3. Untuk Penyelidik: Langkah kritikal seterusnya ialah model stokastik dinamik. Masukkan turun naik dalam stok ikan (dipengaruhi oleh perubahan iklim, seperti yang dinyatakan dalam laporan NOAA terkini) dan harga bahan api. NPV semasa adalah anggaran titik; kita memerlukan taburan kebarangkalian hasil. Ikuti ketelitian pemodelan yang dilihat dalam ekonomi iklim (contohnya, model penilaian bersepadu).

Kesimpulannya, kertas kerja ini menyediakan lensa fiskal yang berharga dan bijak dari segi politik tetapi berisiko mempersembahkan khayalan teknokratik. Cabaran sebenar bukan membuktikan matematik belanjawan—ia mengurus peralihan untuk memastikan $1 bilion dalam "penjimatan" itu tidak diekstrak daripada fabrik sosial komuniti pantai.

6. Aplikasi & Hala Tuju Masa Depan

Integrasi dengan Pembiayaan Ketahanan Iklim: Model masa depan boleh menghubungkan aliran hasil yang meningkat dan stabil daripada bahagian tangkapan kepada pelaburan dalam peralatan perikanan adaptif iklim dan pemulihan habitat, mewujudkan kitaran baik kesihatan fiskal dan ekologi.
Blockchain untuk Penjejakan Kuota & Pemulihan Kos: Melaksanakan sistem lejar telus dan tidak boleh diubah (diilhamkan oleh aplikasi rantaian bekalan seperti IBM Food Trust) boleh mengurangkan kos pentadbiran untuk memantau dan menguatkuasakan bahagian tangkapan secara drastik, menguatkan faedah fiskal yang dikenal pasti dalam kajian ini.
Pengurusan Ruang Dinamik: Menggandingkan bahagian tangkapan dengan data oseanografi masa nyata (serupa dengan alat pangkalan data OceanAdapt) boleh membenarkan pelarasan kuota dinamik, berpotensi meningkatkan hasil keseluruhan dan asas cukai sambil melindungi ekosistem sensitif.
Bon Kesan Sosial: Penjimatan persekutuan yang diunjurkan boleh digunakan untuk menstruktur "Bon Kesan Sosial" di mana pelabur swasta menyediakan modal untuk peralihan kepada bahagian tangkapan dalam perikanan yang bergelut, dibayar balik oleh kerajaan daripada sebahagian penjimatan fiskal masa depan, menyelaraskan risiko dan ganjaran.

7. Rujukan

Branch, T. A. (2008). How do individual transferable quotas affect marine ecosystems? Fish and Fisheries.
Costello, C., Gaines, S. D., & Lynham, J. (2008). Can Catch Shares Prevent Fisheries Collapse? Science, 321(5896), 1678–1681.
Essington, T. E. (2010). Ecological indicators display reduced variation in North American catch share fisheries. Proceedings of the National Academy of Sciences.
National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA). (2010). Catch Share Policy.
McCay, B. J., Creed, C. F., Finlayson, A. C., Apostle, R., & Mikalson, K. (1995). Individual Transferable Quotas (ITQs) in Canadian and US Fisheries. Ocean & Coastal Management.
Zhu, J., Park, T., Isola, P., & Efros, A. A. (2017). Unpaired Image-to-Image Translation using Cycle-Consistent Adversarial Networks. Proceedings of the IEEE International Conference on Computer Vision (ICCV). (Dirujuk sebagai contoh kerangka pemodelan kontrafaktual yang kukuh dalam domain berbeza).
World Bank. (2017). The Sunken Billions Revisited: Progress and Challenges in Global Marine Fisheries. (Untuk konteks yang lebih luas mengenai ekonomi perikanan global).